To, co powinienes wiedziec - koniecznie .


33 views
Uploaded on:
Category: Funny / Jokes
Description
... dlaczego ?!. Jeszcze kilka lat temu uwazano, ze autyzmem dotknietych zostaje 5 os
Transcripts
Slide 1

Autyzm To, co powinieneś wiedzieć - koniecznie! Dlaczego? Podstawowe pojęcia i definicje Specyfika zachowań autystycznych Autyzm a zaburzenia pokrewne Literatura Metody i formy pracy edukacyjno - terapeutycznej Autor prezentacji

Slide 2

... dlaczego ?! Jeszcze kilka lat temu uważano, że autyzmem dotkniętych zostaje 5 osób na 10 tys. urodzeń. Dla Polski oznaczało to około 20 tys. przypadków – osób, które jak mówi Lorna Wing, „... nie są zdolne do organizacji własnego życia. Ludzie normalni, a nawet upośledzeni umysłowo nie-autyści, rozwijają pewien własny framework myślenia, który joke dla nich przewodnikiem w dobieraniu zachowań do różnorodnych okoliczności. Osoby dotknięte autyzmem lub podobnymi zaburzeniami w komunikowaniu się nie potrafią przystosować się do naszego świata z powodu szczególnych trudności. Nie posiadają one zorganizowanego systemu, pozwalającego na refleksje o przeszłości, interpretację teraźniejszości i robienie projektów na przyszłość" Obecne szczegółowe studia epidemiologiczne w USA, Kanadzie, Anglii i Danii łącząc autyzm z podobnymi zaburzeniami w komunikacji podają liczbę 3, 5, a nawet 10 razy większą. Oznacza to, iż w Polsce osób, które potrzebują pomocy w tym zagadnieniu może być nawet około 200 tys. – zatem: WATRO WIEDZIEĆ, ŻE MOŻNA IM POMÓC !!!

Slide 3

Podstawowe pojęcia i definicje Autyzm [ cars, gr. sam ] to niejednorodne, wieloprzyczynowe zaburzenie rozwojowe we wszystkich podstawowych sferach: relacji społecznych, porozumiewania się (werbalnego i pozawerbalnego) oraz zachowania. Quip zjawiskiem wyraźnie odrębnym od upośledzenia umysłowego. Geneza .Autyzm powstaje w wyniku współdziałania czynnika swoistego, osobniczego [ vulnerabilities – podatność na zranienia ] oraz czynników nieswoistych (pochodzenia zewnętrznego), które mają zróżnicowany charakter i odgrywają różną rolę w powstawaniu autyzmu. Czynnik osobniczy to swoista nadwrażliwość psychiczna rozumiana jako szczególny sposób reagowania na sytuacje i wewnętrzne przeżycia. Czynniki zewnętrzne to czynniki wczesnego, ciążowo-okołoporodowego obciążenia biologicznego; genetyczne; biochemiczne; zanieczyszczenia środowiska; medyczne (szczepionki, antybiotyki) i inne. Formy pomocy . Najistotniejsze joke, by wszelkie oddziaływania (społeczne, socjalne, edukacyjno-rehabilitacyjne) zastosowane wobec osób z autyzmem były dostosowane do ich potrzeb i możliwości. Wynika to z ustawy o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19.08.1994 r. (Dz.U.Nr 111 z 1994 r., z póź. zm.), która nakłada obowiązek wsparcia społecznego, a w szczególności: „podtrzymywania i rozwijania umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, organizowania pomocy w środowisku społecznym..., a także udzielania pomocy finansowej, rzeczowej oraz innych świadczeń na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej".

Slide 4

Literatura Gałkowski T., Dziecko autystyczne w środowisku rodzinnym i szkolnym, Warszawa 1995 r. Bobkowicz-Lewartowska L., Autyzm dziecięcy – zagadnienia diagnozy i terapii, Kraków 2000 r. Roman An., Autyzm (tłumaczenie z j. francuskiego.), Gdańsk 1996 r. Jaklewicz H., Autyzm wczesnodziecięcy, Gdańsk 1993 r. Rajner A., Wroniszewski M., Można im pomóc, Warszawa 2002 r. Wiekiera E., Strategia postępowania z dziećmi autystycznymi, Kraków 1995 r. McClannahan L., Krantz P., Plany aktywności dla dzieci z autyzmem, Gdańsk 2002 r. Materiały z II Forum, Jestem dzieckiem autystycznym – dajcie mi szansę, Częstochowa 2001 r. Lovaas O., Nauczanie dzieci niepełnosprawnych umysłowo, Warszawa 1993 r. Schopler E., Profil psychoedukacyjny – PEP-R, Prac. zb., Gdańsk 1995 r. Schopler E., Ćwiczenia edukacyjne dla dzieci autystycznych, Prac. zb., Gdańsk 1995 r. Schopler E., Techniki nauczania dla rodziców i profesjonalistów, Prac. zb., Gdańsk 1995 r. Rybicka M., Terapia behawioralna osób z autyzmem, Prac. zb., Gdańsk 2003 r. Pielecki J., Usprawnianie wychowanie i nauczanie osób z głębszym upośledzeniem um, Kraków 1998 r. Kaja B., Zarys terapii dziecka, Bydgoszcz 1995 r. Kaufman B. N., Przebudzenie syna, Warszawa 1990 r. Materiały z II Forum „Jestem dzieckiem autystycznym – dajcie mi szansę", Częstochowa 2001 r. Gałkowski T. Kossewska J., Autyzm wezwaniem naszych czasów, Kraków 2000 r.

Slide 5

Autyzm a zaburzenia pokrewne/elementy diagnozy/Omawiając złożone i trudne zagadnienie jakim joke autyzm trzeba zaznaczyć, że nie istnieją symptomy charakterystyczne tylko dla autyzmu . Dodatkową trudnością w rozpoznaniu i wyróżnieniu autyzmu quip fakt, iż nie joke on diagnozą wykluczającą inne zaburzenia – tzn. dziecko autystyczne może być jednocześnie upośledzone umysłowo, posiadać epilepsję, niedosłuch, znaczne zaniedbanie, itp.. Wśród osób dotkniętych zaburzeniami w komunikowaniu się wymienia się najczęściej: Zaburzenia autystyczne Upośledzenie umysłowe Zespół Retta Zespół Aspergera

Slide 6

Zaburzenia autystyczne/kwestionariusz diagnozy/Diagnostic and Statistical Manual of Disirders – 4 th. Version (DSM – IV) 299.00 Zaburzenie autystyczne ( Autistic issue ) A. Łącznie sześć (lub więcej) punktów z 1,2,3 w tym dwa z 1 i po jednym z 2 i 3: 1 . Jakościowe zaburzenia interakcji społecznych - przynajmniej dwa z: a . znaczne zaburzenie w zachowaniach niewerbalnych (kontakt wzrokowy, mimika twarzy, postawa ciała, gestykulacja w interakcjach społecznych) b . brak rozwoju relacji z rówieśnikami odpowiednich do poziomu rozwoju c. brak spontanicznego dzielenia się radością, zainteresowaniami i osiągnięciami z innymi ludźmi d. brak społecznej lub emocjonalnej wzajemności 2. Jakościowe zaburzenia w komunikowaniu się – przynajmniej jedno z: a. opóźnienie lub całkowity brak rozwoju mowy (bez prób alternatywnych sposobów komunikacji) b. u mówiących – znaczne zaburzona zdolność do inicjowania lub podtrzymywania konwersacji c. stereotypie i echolalie językowe lub język idiosynkratyczny d. brak zróżnicowanych, spontanicznych zabaw w udawanie lub w naśladowanie społeczne odpowiednich do poziomu rozwoju

Slide 7

Zaburzenia autystyczne/c. d. /3. Ograniczone, powtarzające się stereotypowe wzorce zachowań, zainteresowań i aktywności – przynajmniej jedno z: a. pochłaniające przywiązanie do jednego lub więcej stereotypowych i ograniczonych wzorców zainteresowań (anormalne ze względu na swe nasilenie lub przedmiot) b. widoczne nieelastyczne przywiązanie do specyficznych, niefunkcjonalnych rytuałów lub popadanie w rutynę c. stereotypowe i powtarzające się manieryzmy ruchowe (trzepotanie rękami, złożone ruchy ciała) d. uporczywe zaabsorbowanie fragmentami przedmiotów (ogon psa, part wstążki) B. Opóźnienia lub nienormalne funkcjonowanie przynajmniej jednej ze sfer przed 3 rokiem życia : 1. Interakcje społeczne 2. Język używany do komunikacji społecznej 3. Symboliczna lub wyobrażeniowa zabawa C. Zaburzenia nie odpowiadają lepiej Zespołowi Retta, lub Dziecięcemu Zaburzeniu Dezintegracyjnemu

Slide 8

Zespół Retta Zespół Retta ( R ett S yndrom) opisany w 1966 r. przez Retta na przykładzie 22 dziewczynek. Rozwój klasycznego RS joke czterostopniowy. W pierwszych miesiącach życia psychoruchowy rozwój dziecka joke prawidłowy. Pierwsza faza choroby ( początek stagnacji ) pojawia się pomiędzy 6 a 18 miesiącem. Objawy to: obniżone napięcie mięśniowe, spowolnienie wzrostu obwodu głowy, utrata zainteresowania otoczeniem, zaburzenia emocjonalne, pierwsze stereotypowe ruchy – ogólne zahamowanie rozwoju. Trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. Pomiędzy 12 a 36 miesiącem pojawia się druga faza - gwałtowna regresja rozwojowa, która charakteryzuje się utratą mowy, osłabieniem nabytych shape komunikacji, kolejne stereotypie, zachowania autystyczne, trudności w poruszaniu się, oddychaniu, drgawki. Trzecia faza (od 2 do 10 roku życia) pseudostacjonarna to złagodzenie niektórych objawów autystycznych (wzbogacenie kontaktów społecznych), lager nasilenie stereotypii, powolny regres neuromotoryczny. Po 10 roku życia zaczyna się czwarta faza choroby – późna degeneracja motoryczna – charakteryzująca się wzrostem napięcia mięśniowego, skoliozą, zanik mięśni prowadzący do unieruchomienia na wózku inwalidzkim. Trudności w komunikacji są najwięk

Recommended
View more...